جهان خیال

موریم چیست؟

موریم/جیانگهو در لغت به معنای دنیای هنرهای رزمیه. این ژانر به آثاری اشاره داره که در بستر چین باستان، و در دنیایی روایت میشن که با هنرهای رزمی، میشه به قدرت، آرامش درون و کمال انسانی رسید. این آثار معمولا با زیرژانر های اکشن، پاورفانتزی، انتقامی و سیاسی همراه میشه.

هنرهای رزمی در ژانر موریم، چه وجه تمایزی با دنیای خودمون دارن؟ چرا به سادگی اونا رو تاریخی حساب نمی کنیم؟

در این ژانر، ما با نوعی انرژی مرموز روبروییم که به طور معمول چی (qi-ممکنه بعضی کی هم بنویسن) خطاب میشه. هنرمندان رزمی این انرژی رو در محلی به اسم دانتیان (مرکز و توده انرژی در زیر ناحیه شکمی) جمع می کنن و با استفاده از این انرژی، قوی تر میشن. در سطوح بالاتر، این انرژی رو می تونن به سلاح ها هم تزریق کنن. در سطوح خیلی بالا، این مهارت به تله‌کینزی هم می رسه.

دانتیان بالایی، وسطی و پایینی...؟!

اگه با این کلمات روبرو شدین، جا نخورین. دانتیان به طور کلی به مرکز انرژی پایین بدن اشاره داره. اون مکان امن ترین جا برای ذخیره انرژیه. با این حال، تنها مرکزی نیست که میشه توش انرژی ذخیره کرد. در نزدیکی قلب (دانتیان وسطی) و در سر (دانتیان بالایی) هم میشه انرژی ذخیره کرد. منتها از اونجایی که اینجاها، اندام های حساسی دارن، کار بسیار خطرناکیه و معمولا کاراکترها تا زمانی که استاد نشن، سراغش نمیرن. معمولا دانتیان قلب اصلا بهش توجهی نمیشه. اما زمانی که دانتیان بالایی فعال بشه، کاراکترها معمولا رشد ذهنی قابل توجهی رو تجربه می کنن.

قضیه این فرقه ها چیه؟

فرض کنین که توی شهرتون، سه تا باشگاه دارین که یکی کنگ‌فو یاد میده، یکی کشتی‌کج و آخری نینجوتسو یاد میده، و هرکسی هم می تونه توشون عضو بشه. هرکدومشون یه سبک مبارزه متفاوت، و کدهای اخلاقی متفاوتی ممکنه داشته باشن. در موریم هم همینطوریه. صدها مدرسه هنرهای رزمی (فرقه) با تکنیک ها و کدهای اخلاقی متنوع وجود داره. بعضی ها ایدئولوژی های خوبی دارن، و بعضی به اخلاقیات اهمیتی نمیدن.

۱-در این حالت، فرقه های خوب (یا اونایی که ادعا می کنن خوب هستن) دور هم جمع میشن و میگن: «خب،‌ نمیشه بذاریم که هنرمندان رزمی بد، به آدمادی عادی زور بگن. پس بیاین باهم متحد بشیم!» و این جوری، اتحادیه موریم (ارتدوکس) به وجود میاد.

یادتون باشه، اونایی که توی اتحادیه هستن، الزاما آدمای خوبی نیستن. اونا می تونن در خفا مرتکب انواع جرم و جنایت بشن.

معمولا توی اتحادیه موریم، یه سری از فرقه ها هستن که قدرت بیشتری دارن و جزو ده‌تای تاپ قرار می گیرن. این فرقه های توی تموم آثار موریم ممکنه اسمشون دیده بشه. مثلا فرقه کوه هوا، فرقه شائولین، فرقه وودانگ، یا فرقه گدایان. فرقه گدایان معمولا از گداهای توی کوچه‌خیابونا تشکیل میشه و اونا معمولا توی جمع آوری اطلاعات تبحر دارن. فرقه شائولین معمولا فرقه ای مذهبیه، و فرقه کوه هوا معمولا روی تکنیک های شمشیرزنی متمرکز میشه. فرقه های دیگه هم هستن که فعلا به ذهنم نمیرسه.

۲-گذشته از اونایی که عضو اتحادیه میشن، یه سری هستن که قانون و نظم و اخلاق به پشمشون هم نیست.

دسته بزرگی از این فرقه ها، فقط به فکر پول و قدرتن و هدف خاصی ندارن. مثلا فرقه جنگل سبز که از گردهمایی راهزن ها تشکیل شده. فرقه هایی هم هستن که کارشون آدمکشی در قبال پول و... باشه. این فرقه ها معمولا جنایات خودشون رو در خفا انجام نمیدن و به انجام کارای اشتباهشون مفتخر هم هستن!

اما به غیر اینا، دو فرقه هست که اسمشون زیاد میاد. اینا بیشتر از عشق و حال، در پی ایدئولوژی های خاصی هستن که برای رسیدن بهشون، از هیچ گناهی دریغ نمی کنن.

یکی فرقه شیطان بهشتیه. این فرقه باور داره که میشه از یک راه کج، به بهشت، آسمان یا خدایی رسید. در دنیای موریم، معمولا قوانین طبیعی خاصی در استفاده از چی وجود داره. مثلا همونطور که خون شریانی از قلب به اندام ها میره، چی هم باید در مسیر درست توی بدن حرکت کنه تا آدم نمیره. اما این جماعت دقیقا از همون مسیر اشتباه میرن تا قوی تر بشن. این فرقه معمولا یک گروه مذهبیه که افرادش باور دارن رهبر یا بنیان گذارشون، شخصیه که از این مسیر اشتباه به کمال رسیده، و وظیفه اونا پیروی و پرستش اون رهبر یا بنیانگذاره. اونا همچنین می تونن متعصبانی باشن که می خوان کل دنیا رهبرشون رو بپرسته!

دومی فرقه خونه. اینا معمولا حتی کثیف تر از فرقه شیطان بهشتی ظاهر میشن. اگه فرقه شیطان بهشتی یه هدف والا داره که حاضره براش دستشو کثیف کنه، هدف والای فرقه خون کثیف کردن دستشه. اونا معمولا به شورش بر علیه نظم و سرنوشت اعتقاد دارن و از تفرقه انداختن میون فرقه های دیگه لذت می برن. اونا هم همچنین مثل فرقه شیطان بهشتی، یه فرقه مذهبی و متعصب هستن.

خب، قضیه فرقه ها معلوم شد. قضیه قبیله ها چیه؟

در کنار ده فرقه، معمولا اسم پنج قبیله برتر رو هم زیاد می شنوین. توی آثار موریم، به طور کلی همیشه چندین قبیله (خانواده، مجموعه ای از افراد همخون) وجود دارن که اشرافی هستن، و هنرهای رزمی خاصی رو دارن که فقط متعلق به خود خانواده ست. کامل ترین شکل اون هنرهای رزمی هم فقط به وارث خانواده یاد داده میشه. طبیعتا، قبیله ها همیشه به فکر منافع خانوادگی خودشون هستن و زیاد به ایدئولوژی کاری ندارن. اگرچه برای حفظ چهره، نیازه که به اتحادیه بپیوندن. معروف ترین قبایل نامگونگ (متخصص در شمشیر و عموما خیلی پولدار)، تانگ (متخصص در هنرهای سم) و ژوگه/جیگال (خانواده استراتژیست ها) هستن.

آیا اتحادیه دولت و حکومت کشوره؟

نه. معمولا یه خاندان امپراطوری وجود داره که به امور کشوری و سیاسی رسیدگی می کنه. اتحادیه موریم فقط مسئول کنترل خود هنرمندان رزمیه، نه مردم عادی. امپراطور یه قدرت مستقله که با وجود این که هنرمندان رزمی زیادی رو در اختیار نداره، اما با ارتش چند میلیونی می‌تونه اتحادیه رو به چالش بکشه. امپراطور می تونه برای حفاظت شخصی یا رهبری بهتر ارتش، هنرمندان رزمی رو استخدام کنه، اما اونا معمولا فریلنسر و مستقل هستن. برای این که دعوایی بین دولت و اتحادیه پیش نیاد، معمولا این دو گروه یه پیمان نامه می نویسن که توی کار همدیگه دخالت نکنن.

منبع درآمد هنرمندان رزمی چیه؟

هنرمندان رزمی در قبال حفاظت از مردم، چه در سفر چه در شهر خودشون، دستمزد یا مالیات دریافت می کنن. البته، غیرقانونی خیلی کارای بیشتری میشه انجام داد. مثلا دریافت ماموریت جاسوسی یا آدمکشی. بعضی هم هستن که با آموزش دادن کسب درآمد می کنن. به غیر اینا، دیده میشه که گاهی هنرمندان رزمی کارهای نامرتبط، مثل تجارت انجام بدن.

آیا جادو در موریم وجود داره؟

بله، اما نه در سبک فانتزی مدرن یا غربی. بیشتر چیزی شبیه پیشگویی، ارتباط با بهشتیان، یا استفاده از کاغذهای طلسم. چیزی سنتی که بهش میگیم شمنیسم.

تناسخ در موریم؟ یا نیروانا؟

موریم به شدت تحت تأثیر فرهنگ چینیه و ادیان چینی، مثل تائوئیسم و بودائیسم توی این آثار دیده میشن. به طور معمول، تناسخ کاملا ممکنه و حتی خود کاراکترها هم بهش باور دارن. اما وقتی کاراکتری به درجات بالای هنرهای رزمی می رسه، ممکنه مرگ حقیقی و پیوستن به نیروانا رو تجربه کنه.

چی، گیاهان و سال؟

معیار مقدار چی یه کاراکتر معمولا با «سال» اندازه گرفته میشه. یعنی این که من به اندازه ده سال تمرین و ذخیره، چی جمع کردم. گیاهان و جانوران هم ممکنه مثل انسان ها انرژی چی رو جمع و ذخیره کنن. بنابراین، یه گیاه صد یا هزارساله، ممکنه طی این همه سال کلی چی ذخیره کرده باشه. واسه همین، کاراکترها عاشق گیاهان ارزشمند قدیمی هستن تا بتونن اون همه چی رو به دست بیارن.

چی حقیقی؟

از اونجایی که چی، یه جور انرژی محرک زندگیه، نیروی حیات هر شخصی یه نوع چی هست که با سوزوندنش میشه قدرتی بی اندازه به دست آورد‌. بهش میگن چی حقیقی که قابل جایگزین نیست.

دگرگونی چیه؟

وقتی کاراکتری به سطح خاصی از پیشرفت میرسه، بدنش دچار دگرگونی میشه و دوباره به زمان جوونیش بر می گرده. خب، روی افراد جوون تر زیاد مشهود نیست. البته، به غیر جوون شدن، کاراکتر همچنین از نظر سلامتی به سطحی بالاتر می رسه و استخوان ها و ماهیچه هاش محکم تر میشن.

جیانگشی رو زیاد شنیدم. به چی اشاره داره؟

زامبی چینی! ممکنه با جادوی ممنوعه، اجساد مرده رو زنده کنن و تبدیل به هیولایی بی عقل، مثل زامبی بکنن.

خب، چیزی موند؟ سوالی داشتین بپرسین.